Batı Trakya Türk Azınlığı 1923 yılında Lozan Barış Antlaşması ile Yunanistan’a bırakıldığı günden bugüne kadar pek çok baskılara maruz kalmış, pek çok zorluklarla mücadele etmiş, Lozan Antlaşması ile verilen azınlık haklarına ve vatandaşlık haklarına sahip olabilmek için o günden bugüne kadar çeşitli mücadeleler vermiştir. Bu 85 yıllık süre içerisinde Batı Trakya Türk Azınlığı, ülkesi Yunanistan’a hiçbir zaman ihanet etmemiş, ülkesinin ilerlemesi için çalışmış, vergisini ödemiş, askere gitmiş, savaşmış ve gerektiğinde de vatanı için canını vermekten çekinmemiştir. Ülkesinin ilerlemesi, refaha ulaşması için üzerine düşen görevi de severek yerine getirmiştir.

Ancak tüm bunlara rağmen Batı Trakya Türk Azınlığı uzun yıllar çeşitli baskılar altında yıllarca ezilmiş, Lozan’la kendilerine verilen haklarına bir türlü sahip olamamıştır.

Yıllarca evinin akan çatısını tamir edememiş, gayrimenkul alamamış, satamamış, araba ve traktör ehliyeti alabilmek için yıllarca uğraşmış. Yunanistan’ın Avrupa Birliği’ne girmesi ile ve Avrupa Birliği’nin de baskılarıyla Batı Trakya Türk Azınlığı bazı vatandaşlık haklarına kavuşmuştur. Bugün insanımız evini rahatça tamir edip işyeri açabiliyor, gayrimenkul alıp satabiliyor, başarılı olduğu takdirde traktör veya araba ehliyeti alabiliyor. Bölgede pek çok şeyin değiştiğini kimse inkar edemez ancak aşılması gereken daha çok yolun olduğu da bir gerçek. Kaldı ki yıllar sonra uzun mücadeleler ardından elde ettiğimiz bu haklar zaten bizim vatandaşlık haklarımız ve bu haklara zaten sahip olmamız gerekirdi.

Gelelim Azınlık haklarımıza… 1913 yılında imzalanan Atina Antlaşmasına göre müftülerin, görev bölgesinde yaşayan Müslümanlar tarafından seçilmesi öngörülmesine ve Batı Trakya’da müftüleri, Lozan Antlaşması’na göre dini özerkliği olan Batı Trakya Türk azınlık mensuplarının seçmesi gerekirken, Batı Trakya Türk Azınlığı bugün kendi müftüsünü seçemiyor. Devletin atadığı kişiler müftülük makamında oturmaya devam ediyor.

Vakıflarımız hala devletin atadığı kişiler tarafından yönetiliyor. Vakıflarla ilgili seçim yapılacağı sözleri yerine hükümet, çıkardığı yeni seçim yasasıyla azınlığı bir kez daha hayal kırıklığına uğrattı. Milli kimliğimiz hala reddediliyor, içinde “Türk” sözcüğü geçen derneklerin kurulmasına hala izin verilmiyor, Azınlık üç ayrı etnik parçaya bölünüyor. Buna bir örnek geçtiğimiz günlerde yine İskeçe’de yaşandı. İskeçe’nin dağlık bölgesi “Pomakohoria” (Pomak Köyleri) olarak adlandırılmak isteniyor. Geçtiğimiz günlerde Kavala – Drama Genişletilmiş Bölge Valiliği’nin meclis toplantısında bu konuyla ilgili tartışmalar gerçekleşti.

Batı Trakya Türk Azınlığı eğitim konusunda umut ışığı beklerken, hergün yeni bir hayal kırıklığı yaşamaya devam ediyor. Batı Trakya Türk Azınlığı Azınlık ortaokul ve liselerinin açılması için çaba gösterirken, hükümet yeni devlet okulları açmaya devam ediyor ve bu okullara seçmeli Türkçe dersleri konuluyor. Azınlık anaokullarında çift dilli eğitim istenirken, bunun mücadelesi verilirken, hükümet bu önemli sorunun çözümü için okullara Türkçe tercüman konulması gibi komik bir teklifte bulunuyor. Büyük Dervent köyünde çocuk velilerinin Öğretmen Hara Nikopoulou’nun okullarından alınması için uzun süredir devam ettirdikleri okul boykotunu hükümet görmemeye, Büyük Derventli velilerin seslerine kulak tıkamaya devam ediyor.

Azınlık haklarımıza sahip olmak için artık ciddi bir mücadele gerekli. Hele hele eğitim konusunda artık kaybedecek vaktimiz kalmadı. Başta Batı Trakya Türk Azınlığı Danışma Kurulu olmak üzere, tüm yetkililer bu sorunlarımızın çözümü için neler yapılması gerektiği konusunda çalışmalı ve belirlenecek takvime göre hukuk kuralları çerçevesinde mücadeleye başlanmalıdır.