Ana Sayfa İletişim Bilgilerimiz! Bize mail atın! Print Ediniz

Türkçe Greece English
Dergi sayısına göre arama

Dergi tarihine göre arama

Dergi tarihleri arası arama


 

BİZİM KÖYLERİMİZ 39

Efrahim HALİL
Öğretmen


 

 

IRCAN (AĞIRCAN) – II -

KÖYDE CAMİ VE VAKIF

Köyde; bir mescit ve bir cami köy halkının ibadetine günün beş vakti açıktır. Ayrıca köydeki Kur’an kursunda dini eğitim verilmektedir. Köydeki din görevlilerinin ücretleri de köy halkının katkılarıyla karşılanmaktadır.

Köy camiinin vakıf arazisi 25-30 dönüm civarında olup, başka hiç bir geliri yoktur.
Merkez Camii’nin, ana yola yakın külliyesinde Kur’an kursları odası, gençlik odası, ihtiyar heyeti odası bulunmaktadır. Bu caminin ilk inşasının 400-450 yıl öncesine dayandığı dile getirilmektedir. Daha sonraki yıllarda yıkılan temeller üzerine ikinci kez inşa edilmiş ve 1954 yılında üçüncü kez inşası ile bugünkü durumuna getirilmiştir.

Bugün kullanılan Merkez Camii, kapladığı alan bakımından (500 metre kare) Batı Trakya’nın en büyük camileri arasındadır. Caminin ikinci kez inşasında duvarların 80-90 cm. kalınlıkta kale duvarlarını anımsatırcasına taş ve kerpiçten inşa edildiği bilir kişilerce dile getirilmektedir. Yıllar geçtikçe ihtiyaca cevap veremeyen cami, 1954 yılında daha da büyütülerek bugünkü cami yapılmıştır. Cami avlusu içerisinde köyün eski mezarlığı 1 dönüm olup, günümüze çok az sayıda mezar taşları ile ulaşabilmiş köyün ilk mezarlığıdır.
Köyün bugün halen kullanılmakta olan mezarlığı, tüm köylere örnek olacak bir şekilde bakımlı ve düzenlidir.
Köy mezarlığı yaklaşık olarak 25 dönüm civarındadır. Köyün ihtiyar heyeti, mütevelli heyeti, encümen heyeti, imam ve muhtarı ile uyum içerisinde köy idaresi yürütülmektedir.

IRCAN KÖYÜNE ULAŞIM

Ircan (Arizvi); Gümülcine, Şapçı, Dedeağaç bağlantılı ana yola 0 kilometre, Gümülcine’ye 17 kilometre, Şapçı’ya 10 kilometre mesafededir.
Günün her saatinde Yunanistan’ın bir ucundan diğer ucuna sefer yapan otobüslerle ulaşım sağlanmaktadır.
Köyden; Gümülcine ve Şapçı’da eğitime devam eden öğrenciler için sabah ve öğle ayrı otobüs seferleri düzenlenmektedir.
Ircan, Kapodistra planından önce merkez köy olarak nahiye olup, Hacımustafaköy, Basırlıköy, Çelebiköy, Çarıbaşköy’ü bünyesinde barındırmaktaydı. Nahiye binası Ircan köyünün muhacir mahallesindeydi. Bugün köy, Kapodistria planı ile Şapçı kazasına bağlanmıştır. Köydeki karakol da boşaltılarak 10 kilometre kuzeydeki Sirkeli Karakolu’na taşınmıştır.
Bugün idari olarak Şapçı Belediyesine bağlı olan köy halkı, yerel yönetime bir temsilci göndermeyi başarmıştır.

KÖYDE SAĞLIK HİZMETLERİ

Köydeki sağlık ocağı 1985 yılından bu yana çalışır olup, her gün sağlık görevlisi ile köye sağlık hizmeti vermektedir.
Bunun yanında köy halkı, Gümülcine Devlet Hastanesi ve Şapçı Sağlık Merkezinde de sağlık hizmetlerinden yararlanmaktadır.
Çok önemli durumlarda, Dedeağaç Devlet hastanesi ile bağlantı kurulmaktadır. Köydeki yaş ortalaması 80-85 civarındadır.

KÖYDEKİ SORUNLAR

Köy halkının en önemli sorunu, gün geçtikçe artarak büyüyen ekonomik sorundur.
Köy gençliği, yöneticilerin sorunlarına eğilmelerini, tütüne alternatif ürünlerin üretimi ve sebze seraları için destek vermelerini istemektedir. Ayrıca köy arazisinin sulanması için, artezyen kuyu açımı, gerekli elektrik hatlarının döşenmesi, hayvancılık için gerekli desteğin verilmesini beklemektedir.
Köyün diğer önemli sorunlarından biri de eğitimdir. Köy halkı, gençliğin eğitimini devam ettirmesi için yakın çevre köylerde veya kendi köylerinde orta-lise-sanat azınlık okullarının açılması ve iş bekleyen gençlerin eğitimleri doğrultusunda çeşitli kamu kuruluşlarına memur olarak atanmasını ya da kendi işyerlerini açacak olanlara gereken desteğin verilmesini arzulamaktadır.
Köy sakinleri yıllardan beri var olan ve bölgede paylaşılan Ortak Pazar bütçesinden hiç bir pay alamamaktan ve köylerine bu desteklerle hiç bir yatırımın yapılmamasından da şikayet etmektedir.
Kendilerine küçük baş - büyük baş hayvan besiciliği, kokulu bitkilerin üretimi, bağ-meyve yetiştiriciliği ile arıcılığın yaygınlaşması konusunda yetkililerden teşvik ve destek beklediklerini, maddi olanak ve pazarların sağlanmasında yardımcı olmalarını istediklerini belirtmektedirler.
Böylece gençlik; kendi köyünde, kendi evinde, toprağında, kendi insanı içinde ekonomiye ve milli gelire daha fazla katkısı olacağını düşünmektedir.
Köy gençliğinin çok önemli sorunlarından biri de, köylerine teğet geçen eski Kocaçay (Filyuri) yatağında birikmiş köyün pis su akıntıları. Köy halkı, bu suyun bir an önce kurutulması için gerekenlerin yapılmasını, aksi takdirde bu konuda yargıya başvuracaklarını dile getirmektedirler. Hele pis suların köyün ilkokul ve camisinin bitişiğinde oluşu ve çocukların ilkbahar yaz günlerinde çeşitli haşereler tarafından ısırılması köy halkını oldukça tedirgin etmektedir. Pek çok hastalığa çağrı yapan, derinliği 3 – 4 metreyi bulan ve tüm köyü tehdit eden bu su birikintisi pek çok tehlikeleri de beraberinde getirmektedir.

IRCAN KÖYÜNDE İLKLER

Batı Trakya’da ilk veteriner Musa Ali Ircan köyündendir. Batı Trakya’da ilk üniversite mezunu Belediye Müdürü yine Musa Ali olmuştur.
Yine Ircan köyünde; Batı Trakya’da Yüksek Sanat Okulu Mezunu olan Mehmet Payamlarlı ile Mehmet Mehmet köylerine açtıkları zirai araç tamir ve bakımı yapan modern bir işyeri açmışlar ve burada çevre köylere hizmet verirken köylerden gençlere de hocalık yaparak onlarca çırak ve usta yetiştirmişlerdir.
Yine Ircan köyünden Avukat Burhanettin Hakgüder’in İstanbul Batı Trakya Türkleri Dayanışma Derneği Başkanlığını yürütmesi ilklerdendir.


KÖYDE AİLE KURMA VE EVLİLİK

Ircan köyü geçmiş yıllarda çevre köylerle pek ilişki kurmamış ve evlilikler hep köydeki kişilerle yapılmış. Ancak son yıllarda ulaşım araçlarının da artmasıyla bu gelenek değişmiş. Bugün gerek çevre köylerdeki kişilerle, gerekse yurtdışındaki kişilerle evlilik yapılmaktadır. Köyde akraba evliliğine hiç rastlanmamaktadır.
Köyde suç işleme, suça meyil hemen hemen yok denecek kadar azdır. Köyde, psikolojik nedenlerle işlenmiş intihar dışında pek önemli sorunun bugüne dek yaşanmamış olması sevindiricidir.

EKONOMİYE KATKI

Geçim sıkıntısı içerisinde bulunan köy gençliği, dış köylerde, kaza ve ildeki iş yerlerinde bulabildikleri işlerde çalışarak aileye ekonomik katkı sağlamaktadır.
Muhacirlerin geldiklerinde kurdukları zamana göre modern değirmen, çevre köylere de hizmet vermekteydi. Bugün çalışmayan bu değirmen hala yapı olarak dimdik ayakta olup büyük ve küçük baş hayvan bakımında kullanılmaktadır.
Köydeki zirai araç tamir atölyeleri; Batı Trakya’da meslekle ilgili okulu bitirmiş gençlerin kurduğu atölye olma bakımından çok önemlidir.
Köyde ayrıca; market, fırın, demir ve alüminyum doğrama atölyeleri, mobilya satış mağazası, marangozhane, benzin istasyonları, bakkal dükkanları ile köy halkı aile ekonomisine katkıda bulunmaktadır.
Ircan köyünden gerek köy içinde, gerekse dışarıda çalışan doktor, mühendis, eczacı, muhasebeci ve veteriner de vardır.
Ircan köyünde, 1980’lerden sonra belediyeden Kooperatifler Birliği tarafından alınmış köyün girişinde çok geniş bir arazi üzerinde Trakya’nın sayılı depolarından olan en büyük kapalı depolar bulunmaktadır. Hafta içi açık olan bu depolardan, çevre köylerin zirai ilaç ve tarım gübreleri ihtiyaçları karşılanmaktadır.

KÖYDE SPOR

Köyün gençleri, genellikle dışarıda çalıştıkları için sporla uğraşmaya pek vakit bulamadıklarını dile getirmektedir. Bu nedenle köydeki futbol, voleybol ve basketbol sahalarında sporcu görmek pek mümkün değildir.
Köyün futbol takımının da arzu edildiği düzeyde olmadığı belirtilmektedir.

KÖYDE GİYİM KUŞAM

Yıllar öncesi köyde, 60 yaş üzeri erkeklerin giydiği potur, mintan, cepken ve kuşak bugün artık kullanılmamaktadır. Köyün 50 yaş üzerindeki kadınları ferace giymekte, 50 yaş altı bayanlar da modern giyimleri ile toplum içinde yerlerini almaktadırlar.

KÖYDE GELENEK VE GÖRENEKLER

Ircan köyü halkı örf adet ve geleneklerini geçmişte olduğu gibi halen yaşatmaktadır. Köyde; sünnet, nişan, düğün, askere uğurlama, cenaze, mevlit, hacı uğurlama ve karşılama, doğum, evlilik, nikah, hatim ve tüm dini merasimler aynen geçmişte olduğu gibi devam etmektedir.
Ircan halkı yemek kültürüne de sahip çıkmış, yıllar öncesi olduğu gibi halen turşu, sebze ve meyve kurusunu, bulgur, kuskus ve makarnasını, erişte ve konservelerini, reçel ve kompostolarını kendileri yapmaktadır.

Not: Bu araştırmamızda bilgi ve birikimlerini bizlerle paylaşan köy sakinlerine, özellikle kahveci Ahmet Süleyman Hüseyin’e, Saffet Ahmet’e, Mehmet Payamlarlı’ya Osman Ömer’e, Sabri Yusuf’a, Tahsin Seyfettin’e, Osman Halil’e, Muhasebeci Ahmet Caner’e ve Veteriner Musa Ali’ye teşekkür ederiz.


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
|


© 2003 Öğretmenin Sesi Aylık Toplumsal Eğitim Ve Kültür Dergisi



Site Ziyaretçi Sayısı
131064