İyi dilekler ve yeni umutlarla başlanan 2008 – 2009 eğitim öğretim yılı, 15 Haziran’da okulların tatile girmesiyle sona erdi. Yıl boyunca çalışıp sınıf atlayan öğrencileri kutluyor, başarısız olanlara da umutlarını kaybetmemelerini, önümüzdeki yıl başarıyı yakalamak için var güçleriyle çalışmalarını tavsiye ediyorum ve gelecek yıl için şimdiden bol şanslar diliyorum.

Başta da belirttiğim gibi umutlarla karşıladığımız 2008 – 2009 eğitim ve öğretim yılı yine ne yazık ki umutsuzluklarla, hüzünle sona erdi. Eğitimimizde hiç olmazsa bir adım ileriye gitmeyi beklerken, bu alanda hiç olmazsa ufak bir umut ışığı beklerken, gerilere gitmek insanın içini acıtıyor.
Eğitimimiz, Lozan Antlaşması ile garanti altına alınmış olmasına rağmen, 1923 yılından günümüze kadar pek çok değişikliğe uğramış, eğitim düzenlemeleri adıyla çıkarılan yeni yasalardan ve imzalanan protokollerden, kararnamelerden sonra daha karmaşık bir hal almıştır. Eğitimle ilgili çıkarılan her yasa, imzalanan her kararname ne yazık ki bir öncekini aratır nitelikte olmuş, var olan eğitim sorununa bir yenisini daha eklemiş ve eğitimimiz hergün biraz daha kötüye gitmiştir.

Hal böyle olunca da azınlık okullarından devlet okullarına doğru kayma başlamıştır. Azınlık okullarımızda Türkçe ders saatleri her yıl biraz daha azaltılarak, son yıllarda neredeyse yalnızca isimleri azınlık okulu olarak kalmıştır. Bu sorunlara ders kitapları, araç gereç sorunları da eklenmiş, öğretmen sorunuyla da içinden çıkılmaz bir hal almıştır.

Yıllardır çabalarımızla geciktirmeye çalıştığımız kaçınılmaz son da geçtiğimiz günlerde nihayet gelmiş ve okullarımızda “öğretmen” konusunda bir devir kapanmıştır.
Batı Trakya Türk Öğretmenler Birliği Başkanı Sami Toraman’ın deyişiyle “Efsane Öğretmenler” devri geçtiğimiz günlerde sona erdi. 1951 Kültür Anlaşmasıyla Türkiye Öğretmen Okullarına gönderilmiş ve mükemmel bir eğitim gördükten sonra da Batı Trakya Türk Okullarında görev almış Türkiye Öğretmen Okulu mezunu öğretmenlerimiz son birkaç yıldır meslekte 35 hizmet yılı ve 60 yaş sınırı nedeniyle Yunanistan tarafından emekliye sevk edilmeye başlanmıştı. İşte eğitimimizde tehlike çanları o zamanlar çalmaya başlamış, kaçınılmaz sona her gün biraz daha yaklaşmıştık. Bu öğretmenlerimizden son iki temsilci Nevin Mustafaoğlu ile Maide Osmanoğlu da bu eğitim ve öğretim yılı sonunda emekliye sevk edilerek meslek hayatlarına veda ettiler, bizler de onlarla birlikte bir devrin sona ermesine yüreğimiz burkularak şahit olduk…

“Efsane Öğretmenlerimiz” artık okullarımızda olmayacak. Onlar Batı Trakya’nın en zor dönemlerinde tüm zorluklara göğüs gererek her gün meslekten uzaklaştırılma, azledilme tehlikesiyle çalıştılar, var güçleriyle Türk kültürüne hizmet ettiler, Batı Trakya Türk Azınlığı’nın kalkınmasında çok büyük rol oynadılar. Onlar zor şartlarda en ücra köylerde görev yaparak; gerektiğinde öğretmen, gerektiğinde doktor, gerektiğinde veteriner, gerektiğinde ziraatçı olarak çalıştılar bugünlere gelmemizi sağladılar. Ben de “Efsane Öğretmenlerimiz”den birinin çocuğu olarak onların çektiği sıkıntılara yakından şahit oldum, nasıl zor şartlarda mücadele ettiklerini gördüm, onlarla birlikte pek çok sıkıntıyı ben de yaşadım. Görev yaptıkları sürece çok üzüldüklerine, kırıldıklarına yakından şahit oldum.

Ancak onlar her şeye rağmen Batı Trakya’da neredeyse imkansızı başararak, büyük bir özveriyle Batı Trakya Türk Azınlığı’nı bugünlere getirdiler.
Bundan sonra azınlık olarak çocuklarımızı devletin tayin ettiği ve maaşlarını ödediği öğretmenler eğitecek. Azınlık olarak artık öğretmene bir ücret ödemediğimiz için sevinirken bunun nelere mal olduğunu, hep birlikte yaşayıp göreceğiz...
Kutsal öğretmenlik görevini layıkıyla yerine getiren “Efsane Öğretmenlerimiz”e bir kez daha teşekkür ediyorum. İyi ki sizler bizim öğretmenlerimiz oldunuz, iyi ki bizleri yetiştirdiniz…
Batı Trakya Türk Azınlığı sizlere minnet borçludur. Size borcumuzu asla ödeyemeyiz, sağ olun, var olun.
 

İlknur HALİL